Boekenupdate: van 5 naar 3 sterren
De afgelopen tijd weer behoorlijk wat boeken gelezen. Ik ga ze niet allemaal hier op mijn blog zetten, maar zal er een paar uitkiezen om wat uitgebreider te bespreken. Het is soms wel wat graven in mijn geheugen. Ik vraag me soms ook af of ik niet te snel door boeken heen ga, dat ik ze daardoor niet goed kan onthouden. Alleen, als ik echt lekker in een verhaal zit, dan lukt het me niet om langzaam te lezen.
Woeste kust – Charlotte McConaghy
Dominic Salt en zijn drie kinderen wonen op een afgelegen eiland niet ver van Antarctica. De wetenschappers die er onderzoek deden zijn vertrokken. Al maanden zijn de Salts de laatste bewoners – totdat de mysterieuze, halfdode Rowan op hun strand aanspoelt.
Een bijzonder verhaal, dat me in het begin nog niet zo pakte. Maar er kwamen steeds meer vragen bij me op, want het begon alsmaar vreemder in elkaar te zitten. Uiteindelijk kreeg het boek me te pakken en kon ik het moeilijk wegleggen. Het werd uiteindelijk zelfs 5 sterren.
Omdat ik je zie – Eva Posthuma de Boer
Vlak na het overlijden van haar vader stopt haar column bij de krant – de krant waar haar vader ook voor werkte. De chef biedt haar een baantje aan als opschoner van het necrologieënarchief. Een ondankbare klus, denkt ze. Maar ze raakt gefascineerd door het genre, en komt het laatste verhaal van haar vader op het spoor. Het leidt naar Spanje. Lou besluit het te gaan afmaken.
Dit vond ik zo’n ontroerend verhaal. Hoe Lou op pad gaat, totaal onvoorbereid. Ja, het valt allemaal vaak wel heel mooi op z’n plaats. Dat je soms denkt, hoe dan? En hoe zit dat eigenlijk met Emmy? Maar uiteindelijk vind ik het gewoon een mooi verhaal.
Violeta – Isabel Allende
Violeta del Valle komt ter wereld op een stormachtige dag in 1920, als eerste meisje in een gezin met vijf onstuimige broers. Haar leven wordt vanaf het begin gekenmerkt door buitengewone gebeurtenissen. De schokgolven van de Eerste Wereldoorlog zijn nog steeds voelbaar als de Spaanse griep de kusten van Zuid-Amerika bereikt, bijna precies op het moment van haar geboorte.
Misschien had ik te hoge verwachtingen, dit boek scoort goed op Goodreads. Helaas niet bij mij. Niet dat ik het een onvoldoende geef, want het is echt wel mooi geschreven en een bijzonder verhaal. Toch, voor mijn gevoel kon het in minder bladzijden.
Ik zie wel dat ik een dalende lijn ben ingegaan met mijn boeken. Gelukkig is het een soort berglandschap met dalen en toppen. Mijn leesflow ben ik inmiddels een beetje kwijt. Maar die hoop ik toch wel weer te vinden. Het weer mag wat herfstiger worden, wie weet helpt dat wel.
Ik meen me te herinneren dat ik Violeta wel echt heel goed vond, maar de kans is ook groot dat ik ‘m minder hoog zou scoren als ik het boek nu nog eens opnieuw zou lezen.
Vaak heb ik het ook wel, dat ik na een tijdje niet goed meer weet wat ik van een boek vond, behalve ‘leuk’ of ‘stom’ :p Als ik zin heb, schrijf ik soms wel eens wat dingen op tijdens het lezen.