20. Welkom in Ferry Lane

Na de spanning van een thriller vind ik het altijd wel fijn om een lekker luchtig boek te lezen. Een feel good verhaal wat je met een lach op je gezicht leest. Is dat iets wat jij ook fijn vindt, dan is ‘Welkom in Ferry Lane‘, geschreven voor Nicola May, een boek dat je zeker moet lezen. Want dit boek hangt van feel good momenten aan elkaar.

Hieronder eerst even een samenvatting:

Het dorpje Hartmouth in Cornwall is het decor van ‘Welkom in Ferry Lane’ het eerste deel van de Ferry Lane-feelgoodserie van Nicola May, de Britse hitauteur van de Cockleberry Bay-serie. De 33-jarige Kara droomt van een opleiding tot bloemist. Ze kan haar alleenstaande vader echter niet in de steek laten en dus kiest ze voor the next best thing: bloemen verkopen op de markt. Als er meerdere dingen gebeuren die Kara’s leven op z’n kop zetten, ontdekt ze dat je er niet voor anderen kunt zijn als je er niet in de eerste plaats voor jezelf bent.

Zoals je hierboven al kunt lezen, speelt het boek zich af in een dorpje in Cornwall. Na het lezen van de beschrijving wil ik er meteen een keertje naartoe, want het klinkt ontzettend pittoreske. En de bewoners van het dorpje maken het alleen maar leuker en gezelliger.

In dit boek draait verhaal om Kara, een dertiger met een rot-relatie, niet de meest geweldige baan en een zuinig leven. Maar ja, als die ellende allemaal maar door zou gaan, dan zou het geen feel good-boek zijn. Ik zal niet teveel verklappen, er gaat alleen wel een hoop gebeuren. En veel van die gebeurtenissen heb ik met een glimlach gelezen.

Toch moet ik bekennen dat het soms wat te veel feel good is. Dat het allemaal wel iets te mooi uitkomt, te goed loopt, waardoor het soms wat over the top wordt, een beetje overdreven. En dan irriteer ik me soms aan het boek om vervolgens de fijne gebeurtenissen weer met een lach te lezen.

Met een goed gevoel las ik het boek dan ook uit en moest ik het op Goodreads toch 4 sterren geven. Want het leest fijn, het verhaal is leuk en je vrolijkt er zelf ontzettend van op. Maar omdat ik hier ook halve sterren kan geven, worden het er 3,5. Omdat het soms iets te is.

Waardering: 3.5 uit 5.

Lees ook eens

  • Van september naar oktober

    De laatste dag van september is een mooi moment om terug te kijken op de afgelopen maand, maar ook om vooruit te kijken naar de maand die komen gaat. En hopelijk gaat de herfst echt toeslaan in oktober. Niet dat zoetsappige warme weer met een paar blaadjes die ronddwalen en wat kruisspinnen die heerlijk relaxen…

  • De week van 2 januari

    Deze week heb ik een hele week vakantie, een vakantie waar ik wel aan toe was. Door al die feestdagen zit ik inmiddels ook al wel in de juiste sfeer, dus dat komt wel goed de komende week. Maandag De week begin ik rustig met een voorzichtige poging tot uitslapen, wat niet helemaal lukt. Ik…

  • 39. Brussel

    Het begon met een concert van Ashe, waar onze meiden graag naartoe wilden. En dat concert vond plaats in Brussel, bij Ancienne Belgique, midden in de stad. Natuurlijk was er de mogelijkheid om voor het concert op en neer te rijden. Maar we besloten er een weekendje weg van te maken. Dit besluit namen we…

  • 18. Het Sanatorium

    Daar is ie dan, het eerste boek dat ik heb gelezen in 2022, Het Sanatorium door Sarah Pearse. Daarbij moet ik wel bekennen dat ik hier in 2021 al mee gestart ben. Zo werd het jaar spannend afgesloten en kon het ook spannend beginnen. Want de spanning zat er goed in bij dit boek. Hieronder…

  • Gelezen #7

    Hieronder weer een overzicht van boeken die ik heb gelezen en die allemaal dezelfde beoordeling hebben gekregen. Verder zijn het totaal verschillende boeken, vooral veroorzaakt door een boek dat wat spannender was dan ik verwachtte. Zo eentje waar je echt even van bij moet komen. Atlas – Lucinda Riley/Harry Whittaker November – Thomas Olde Heuvelt…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.