Week 22
En zo is er alweer een week voorbij. Raar is dat met tijd. De week is voorbij gevlogen, maar als ik naar de eerste dingen op mijn lijstje kijk, voelt dat alweer langer geleden.
-
-
-
Ons mam
Op Moederdag gaan mijn gedachten automatisch naar mijn moeder, die ik nu bijna 4 jaar moet missen. Misschien ook wel de reden dat ik Moederdag eigenlijk gewoon over wil slaan. Maar ik kan er vandaag ook gewoon een dag van maken om even bij haar stil te staan, extra aan haar te denken. Daarom dit…
-
Een spiegel in mijn smartwatch
Sinds deze week draag ik mijn smartwatch weer. Deze gooide ik een aantal maanden geleden aan de kant omdat het ding me zo irriteerde, zowel door de meldingen die ik kreeg als door het gebrek aan activiteit aan mijn kant. Een tijd geleden deed ik mijn horloge weer even aan, om het na een dag…
-
De laatste keer: over muziek en een stijgende lijn
Afgelopen woensdag had ik mijn tiende sessie bij de rouwtherapeut. Juni vorig jaar ben ik daar begonnen en ging ik daar zo ongeveer eens per maand naartoe. Ik heb er veel gepraat, veel gehuild en veel geleerd. Het klinkt als een afscheid en dat was het ook, een beetje onverwacht eigenlijk. Alhoewel, misschien wist ik het…
-
En ik noem hem Karel
De afgelopen tijd ben ik regelmatig geconfronteerd met mijn innerlijke criticus. Deze kwam als eerste ter sprake tijdens één van mijn eerste sessies van de rouwtherapie. De buspassagier die recht achter mij als bestuurder zit en steeds zegt wat ik niet goed doe, of wat ik anders had kunnen doen. En die buspassagier, die innerlijke…
