Boeken om te lezen #2
Aan het einde van het jaar vlieg ik ineens door mijn boeken heen. Mijn Goodreads-challenge is inmiddels al behaald en ik zit nog steeds in een lekker leesritme. Inmiddels heb ik een nieuwe ereader, van de drie boeken hieronder las ik er twee nog op mijn oude ereader. Dat maakt voor het lezen ook niet zo uit, een boek is een boek. Nou ja, een digitaal boek is een digitaal boek. Voor de keuze van het boek maakt het wel wat uit, want een maandje KoboPlus zorgt ervoor dat ik net wat andere boeken kies dan mijn lijstje van boeken die ik nog wil lezen uit het vorige bericht. Die schuif ik door naar 2026. Eerst nog wel even mijn ereader koppelen aan Adobe, zodat ik boeken van de bieb kan lenen.
Het huis van de vier winden – Elif Shafak
Een boek waarin ik steeds weer wilde lezen, benieuwd hoe het verhaal verder gaat. Een bijzonder verhaal, vooral over Pembe en Jamila. Een tweeling uit een Koerdisch dorpje. Opgegroeid in een gezin met allemaal dochters, waar maar geen zoon geboren wilde worden. Wat gebeurt er allemaal in die generaties, wat vormt hen. Het is mooi omschreven en het boek neemt je mee in die generaties en alle gebeurtenissen. Ik leefde mee met alle personen in het verhaal. Allemaal gevormd door de vorige generatie, waardoor ik veel medelijden voelde en een beetje triest.
De Violist – Ingrid de Vries
Ik zocht een boek met niet teveel bladzijden om nog even te lezen op mijn oude ereader. De nieuwe was besteld, maar nog niet binnen. En ik had net een boek uitgelezen. Deze stond bij de Bookchoice boeken van november en had goede reviews. Terecht, want het is een mooi verhaal over Laurens en Guido en hun passie voor viool. Laurens, die uit een nogal lastige gezinssituatie komt, komt door de vioolmuziek bij Guido terecht. Hoe die band wordt omschreven, hoe dat zich ontwikkelt, is echt mooi gedaan. Ook het verdriet als ze elkaar uit het oog verliezen.
Het Verkeerde Kind – M.J. Arlidge & Julia Crouch
Dit boek las ik uit op 22 november. Als ik terugkijk bij mijn Goodreads, dan heb ik er maar 3 dagen over gedaan. Maar de boeken van MJ Arlidge, deze keer samen met Julia Crouch, die zijn zo spannend. Daarvan wil je gewoon weten hoe het afloopt. Zo ook bij deze, want wat een bizar verhaal over een baby die wordt ontvoerd en bij een heel bijzonder gezin terecht komt. Maar ook het verhaal van een moeder, die haar baby even uit het oog verliest en de baby wordt meegenomen. En ik vond het behoorlijk lang duren, voordat er een doorbraak kwam. Ik kon de moedeloosheid en het verdriet van de ouders voelen. Alhoewel ik bij de vader van het kindje meteen al mijn bedenkingen had.
Wel bijzonder dat ik zo graag thrillers lees, maar als ik een boek 5 sterren geef, is het vaak een roman. Volgens mij ligt mijn voorkeur dan vooral bij boeken over andere culturen. Ik vind dat wel een mooie bevinding en zeker iets waar ik rekening mee kan houden als ik weer eens op zoek ben naar een mooie roman om te lezen.
