Het Familiegeheim – Sarah Lark

Het lijkt wel of de populariteit van De Zeven Zussen-serie een nieuw genre boeken heeft aangeboord. Een genre waarin je terug in de tijd gaat om samen met de hoofdpersoon verbanden te vinden tussen de vroegere en de huidige tijd. Zo ook in Het Familiegeheim, geschreven door Sarah Lark, waarin je terug in de tijd gaat van de Maori’s in Nieuw-Zeeland.

In eerste instantie riep het bij mij wat weerstand op, weer terug in de tijd, weer op zoek naar antwoorden in het verleden voor vragen uit de toekomst. Toch bleef ik het boek lezen en raakte ik steeds meer betrokken bij het verhaal. Hieronder even een samenvatting:

Journaliste Stephanie is in Nieuw-Zeeland opgegroeid maar woont al het grootste deel van haar leven in Hamburg. Ze heeft geen enkele herinnering aan de eerste jaren van haar leven of aan haar vader, iets dat haar steeds vreemder voorkomt. De meeste mensen kunnen zich wel íéts herinneren van hun vroege jeugd, maar in haar geheugen blijft alles donker…


Door nieuwsgierigheid gedreven reist ze terug naar het huis van haar jeugd om uit te zoeken wat er is gebeurd. Maar het blijkt al snel dat er een traumatische oorzaak is voor haar onvermogen iets te herinneren. Het is verleidelijk te denken dat het beter is om haar familiegeschiedenis te laten rusten, maar uiteindelijk blijkt haar drang om meer te weten over zichzelf sterker dan haar angst.


Met het dagboek van een Maori-meisje in handen en vergezeld door Weru, een Maori die werkt als leraar, trekt Stephanie door Nieuw-Zeeland om de geheimen van het verleden te ontraadselen en zo een brug te slaan tussen heden en verleden.

Natuurlijk wilde ik ook weten hoe het hele verhaal in elkaar stak, wat er gebeurd was in de eerste jaren van het leven van Stephanie. En wat dat is, wordt na een tijdje ook duidelijk, maar dat is nog niet het einde van het boek. Want daarop volgt een hele zoektocht, waarbij verschillende plekken in Nieuw-Zeeland, die zijn verbonden aan de geschiedenis van Maori, worden bezocht.

En hoewel die geschiedenis nou niet meteen mijn interesse wekt, vind ik het dan toch wel interessant om erover te lezen. Vooral ook omdat ik er gewoon niet veel over weet. Wat me wel wat tegenstaat in het boek zijn de vele toevalligheden, die zorgen dat de verhalen aan elkaar gelinkt. Dat begint al snel in het boek.

Maar goed, het verhaal moet natuurlijk kloppen en als daar wat toevalligheden voor nodig zijn, dan is dat maar zo. Hoewel ik hier misschien soms wat negatief ben, vond ik het toch een prettig boek om te lezen en heb ik het op Goodreads 4 sterren gegeven.

Waardering: 4 uit 5.

Lees ook eens

  • Een fijne vakantieweek

    De eerste week van januari beginnen met een week vakantie, dat is geen slecht begin. Omdat ik al een hele tijd graag weer een bezoek wil brengen aan De Pont in Tilburg en de tentoonstelling van Ragnar Kjartansson nog maar tot het einde van deze maand te zien is, was het een logische keuze om…

  • Zonnige Zondag #13

    Je hebt van die weken die voorbij vliegen. Dat het dan ineens weer zondag is en er al weer een nieuwe week aan komt. Dat gevoel heb ik bij afgelopen week, die is echt weer zo snel voorbij gegaan. Ik merk dan dat ik wel even goed moet graven voor de zonnige momenten, gelukkig waren…

  • Boeken om te lezen #2

    Aan het einde van het jaar vlieg ik ineens door mijn boeken heen. Mijn Goodreads-challenge is inmiddels al behaald en ik zit nog steeds in een lekker leesritme. Inmiddels heb ik een nieuwe ereader, van de drie boeken hieronder las ik er twee nog op mijn oude ereader. Dat maakt voor het lezen ook niet…

  • De week van 26 juni

    Het wordt deze week een wat kort overzicht, want er is niet bijzonder veel gebeurd. Ik zit nog midden in mijn training (komende week de laatste week!) en dat neemt behoorlijk wat tijd en energie in beslag. Daardoor lukt het me niet echt om heel te ondernemen. Dus daar komt ie, mijn compacte weekoverzicht. Maandag…

  • 13. VerpleegThuis

    VerpleegThuis is het boek geschreven door Teun Toebes en Jonathan de Jong. Het is een heel bijzonder verhaal. Want Teun besloot om op 21-jarige leeftijd op een gesloten afdeling in een verpleeghuis te gaan wonen. Waarom zou je dat doen? Waarom ga je op je 21ste tussen mensen met dementie wonen? Zoals in het boek…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.