Week 28

Deze week kabbelde rustig voort en dat vind ik prima weken. Dat ik er wel lekker in zit, het allemaal niet zo zwaar voelt en alles gewoon prima verloopt. Deze week bouw ik weer een beetje verder op met werken en dat gaat ook goed. Het gaat langzaam, maar ik kom er wel weer.

En wat verder nog deze week:

Een wat mindere start van de week, want ik heb een afspraak bij de tandarts. Controle en de mondhygiënist. Die afspraak heb ik al een paar keer verschoven, ik krijg daar namelijk nogal wat spanning van. Maar het moest er toch maar een keer van komen. Natuurlijk weer gehoord dat ik moet stokeren, verder weer door naar de volgende ronde over een half jaar.
Op dit moment is mijn langste werkdag 5 uur en dat doe ik deze week voor de eerste keer. Ik bouw een pauze in van een half uur en de dag verloopt goed. En dat terwijl ik er als een berg tegenop zie en die 5 uur zo lang lijkt. Na afloop viel het erg mee en ging de tijd snel voorbij.
Deze week de diploma-uitreiking van de middelste, dat vind ik toch een beetje spannend. Geen idee waarom, want ik heb er niet veel voor hoeven doen. Voor die mooie cijfers op haar eindlijst heeft ze zelf hard gewerkt. De docenten van school deden het leuk, die uitreiking. Met een spotlight en een persoonlijk praatje voor iedere leerling.
Het is ook meteen een afscheid van die school, onze jongste koos voor een andere middelbare school. Ook wel weer wat vreemd, want de oudste startte daar in 2017.
Als er bij ons kermis is in het dorp, dan verplaatst de markt naar een straat best wel dicht bij ons. Meestal kom ik alleen op de markt voor kaas, maar nu toch wel leuk om even over de markt te lopen. Met de oudste. We hebben net wat as van mijn ouders naar de juwelier gebracht. Die wordt verwerkt in een ring, die ze graag wil voor haar 21ste verjaardag.
Ondertussen is Joris druk bezig in de tuin, want het gras gaat er bijna in. Dit weekend wordt ook de schutting weer gezet en kan ik vanaf mijn werkplek wat minder ver kijken. Dan kan ik dus die eekhoorn bij de buren in de tuin ook niet meer spotten.
Het is al weer vrijdag, Joris gaat het gras halen en ik fiets naar kantoor. Ik heb een nieuwe podcast gevonden, ‘De verschrikkelijk mooie migratie.’ Over een Italiaanse familie, die naar Nederland emigreerde in de jaren ’70.
De tuin wordt steeds mooier, met het gras wordt het steeds meer aangekleed. De nieuwe schutting, die er zaterdag komt, zorgt wel een beetje voor een nieuwbouw-look. Eens kijken waar ik de stek van de seringenboom van mijn opa neer kan zetten. Mijn opa is er al een hele tijd niet meer, maar de seringenboom met zijn mooie donkere kleuren is er nog steeds. In ons vorige huis hadden we daar een stek van in de tuin staan en nu heb ik van mijn tante weer nieuwe stekken gekregen.
We hebben onze jaarlijkse zomerbarbecue en eindelijk een keer bij ons. De tuin is er helemaal klaar voor. 🙂 Het is gezellig en fijn om de zomer goed in te luiden.
Maar dat zomergevoel is ook al wel gekomen met de Tour de France. Heerlijk om de etappes te kijken. Alhoewel de hitte toch wel een impact heeft op die renners. Het is eigenlijk ook niet te doen.
Inmiddels zijn de oudste en ik als enige nog thuis. Dus fietsen we op het gemakje naar de Mac op zondagavond. We maken er een gemakkelijke eet-week deze week, ik denk niet dat ik veel ga koken.

Ik kijk terug op een fijne week, een week die goed is verlopen. Misschien komt het ook wel doordat voor de kinderen de zomervakantie is begonnen. Dat voelt toch wat meer ontspannen. Ik heb sowieso het idee dat steeds meer mensen in vakantiemodus komen, wat gewoon een prettige sfeer geeft. Dus de verwachtingen voor de komende weken zijn nu hoog. 🙂