Alles mag kapot
Afgelopen vrijdag reden we met een aanhangwagen vol puin en tuinafval naar de milieustraat. Eind mei wordt er een tuinhuis geplaatst en Joris is al druk bezig met de voorbereidingen in de tuin. Het is meteen achterstallig onderhoud, met als gevolg dus wat ritjes naar de stort.
Bij dat eerste ritje zat ook puin, van die restjes verzameld na wat verbouwingen en aanpassingen in huis. De milieustraat heeft de afgelopen tijd wat veranderingen ondergaan en heeft inmiddels een slagboom en een grote weegschaal. We deden eerst het gratis rondje met ons tuinafval en vervolgens een betaald rondje met het puin. Daarvoor rijd je omhoog, waar je op zoek gaat naar de juiste container. Die containers staan lager, dus het puinafval gooi je een eindje naar beneden.
Ik ontdekte in de container een stapel servies. Dus met het uitruimen van het puin, werd dat mijn mikpunt. En hoe fijn was dat, om met een flinke steen dat servies aan diggelen te gooien. Dat gevoel van borden kapot willen gooien wat de afgelopen weken weleens voorbij kwam, kon ik nu gewoon toelaten. Het voelde haast therapeutisch.
Onze oudste wees me op ragerooms en nu overweeg ik dus serieus om daar een keer naartoe te gaan. Hoe heerlijk moet het zijn om alles kapot te meppen.
Foto door Peter Dyllong
Oe jaaa doen!
Heerlijk! Ik zou dat ook gedaan hebben 😀
O ja, dat kan toch eens deugd doen eh! Ik wou ook zo’n rageroom voorstellen, maar las dan dat je oudste je al op dat idee had gebracht. Ik heb het zelf nog nooit gedaan, maar lijkt me wel heel tof.
Oh ja, test dat eens! Ik zou het verslag graag lezen 🙂