Weg met afleidingen

Deze week heb ik ze allemaal uitgezet, de notificaties op mijn telefoon. Ik heb zelfs overwogen om WhatsApp te verwijderen, maar nadat ik via iMessage een berichtje stuurde naar onze oudste dochter en ik van haar de reactie kreeg ‘Ja, maar die lees ik nooit.’ besloot ik om die app dan nog maar even op mijn telefoon te laten staan. Ik heb wel de meldingen van inkomende berichten uitgezet, want als ik dat pingeltje hoor, kan ik het toch niet nalaten om even te kijken. Wel heb ik het badge-symbool aan laten staan. Zo kan ik toch snel zien of er een berichtje binnen is gekomen, dan hoef ik niet eerst de app te openen.

Het uitzetten van die notificaties geeft wel wat rust, want ik vind het zo irritant als die telefoon zoveel invloed op me heeft. En ja, dat doe ik helemaal zelf, maar het is ook gewoon zo gemakkelijk. Ik moet ook bekennen dat het haast voelt als een verslaving. Steeds maar checken of er iets is gebeurd, dat er iets is wat even mijn aandacht nodig heeft. Maar laat ik dan die telefoon dat bepalen? Ja, eigenlijk wel en dat besef vind ik helemaal niet zo prettig.

Dus wil ik het weer meer zelf gaan controleren en ik ga van start met mijn mail. Ik maak met mezelf de afspraak dat ik mijn mail nog zo’n 2 keer per dag mag checken, een keer in de ochtend en een keer in de middag. Dat moet voldoende zijn om mijn mail bij te houden en zorgt ervoor dat ik niet steeds mijn mail ga checken. De afgelopen dagen probeer ik dit al in de praktijk te brengen en ik merk dat ik beter met mijn mail om ga. Alhoewel het soms lastig is om de verleiding te weerstaan om niet even te kijken. Maar ik merk al verschil, ik heb nog geen lege mailbox, maar ik ben erg goed op weg.