21. Duurzaamheidsvallei

Onze jongste voetbalde vanochtend tegen een ander team van de voetbalclub. En omdat we nog steeds niet mogen kijken langs de lijn, gingen we maar aan de wandel. De voetbalclub ligt naast de Duurzaamheidsvallei, dus dat was een logische bestemming. Wel een mistige bestemming, maar ja, dat was overal wel het geval.

Voor de vorm had ik in Komoot een route uitgestippeld, maar echt nodig was dat niet. Het is redelijk recht door lopen, alhoewel we wel wat af zijn geweken van de eigenlijk geplande route. Daardoor werd het een stukje langer en moesten we op het eind nog even flink doorlopen, omdat de voetbalwedstrijd al tegen het einde liep.

De Duurzaamheidsvallei is een mooi natuurgebied tussen Oisterwijk en Heukelom. Door de afwisseling van bomen, lage begroeiing en de weilanden vind ik het soms een beetje verwilderd aanvoelen. Dat de natuur de ruimte krijgt en heerlijk kan ontwikkelen. Dat maakt het alleen maar mooier. Je vindt er veel verschillende vogels, mooie poortjes (ik heb een zwak voor poortjes) en een erg mooie hangbrug. Die was wel wat lastig te bereiken, omdat het overal nogal modderig was. Het liep nog niet mijn schoenen in, maar je zakte er aardig in weg. Ik heb mijn schoenen niet meer durven bekijken sinds we terug zijn.

Na de hangbrug probeerde we de wandelsnelheid wat op te hogen. Wat niet mee viel, want ook daar was het nog een stukje flink modderig. Gelukkig ging het een beetje omhoog, werd het daardoor droger en dus ook beter begaanbaar.

Uiteindelijk kwamen we natuurlijk netjes op tijd aan, moesten we zelfs nog een tijdje wachten tot de voetballers er waren en stonden we bij de ingang te koukleumen. Thuis wachtte de warme chocolademelk, die was wel verdiend na een mooie wandeling, die we vast nog eens zullen herhalen bij wat mooier weer.

Lees ook eens

  • Dan toch eindelijk…

    Vanochtend werd ik wakker, eindelijk een keer tot de wekker geslapen. Maar geen zin in een nieuwe dag. Net zoals gisteren eigenlijk. En de dag daarvoor. Terwijl het vorige week zo lekker ging. Met voldoende energie en zin om van alles aan te pakken. Hoe frustrerend is het dat het deze week weer als een…

  • En dan ineens…

    Dinsdagochtend ben ik aan het werk, als ik word gebeld op mijn telefoon. Er staat geen naam bij het 06-nummer, maar ik neem toch even op. Het is mijn nicht, die me vertelt dat ze ons pap hebben gevonden, dat hij niet meer leeft. Volgens mij zeg ik wel 10 keer tegen haar dat dit…

  • 26. Middernachtbibliotheek

    Dit boek heb ik al op veel plekken voorbij zien komen, de engelstalige versie bij mijn dochter. Maar ook die in het Nederlands kom ik erg vaak tegen. En de reacties zijn dan altijd positief, dus mijn nieuwsgierigheid was zeker gewekt. Met mijn nieuwe ereader besloot ik ook om KoboPlus weer eens te proberen en…

  • Week #47: getoetst

    Weer een week met pieken en dalen. Dan vooral in mijn humeur. Nou ja, het begint in een dal en piekt langzaam. Maandag Mijn week begint echt stik chagrijnig en het lukt me niet om het van me af te zetten. Zelfs een rondje hardlopen helpt niet. Er zit teveel in mijn hoofd, waardoor ik…

  • Alles mag kapot

    Afgelopen vrijdag reden we met een aanhangwagen vol puin en tuinafval naar de milieustraat. Eind mei wordt er een tuinhuis geplaatst en Joris is al druk bezig met de voorbereidingen in de tuin. Het is meteen achterstallig onderhoud, met als gevolg dus wat ritjes naar de stort. Bij dat eerste ritje zat ook puin, van…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.