Een stapel gebroken witte borden en scherven in zwart-wit

Alles mag kapot

Afgelopen vrijdag reden we met een aanhangwagen vol puin en tuinafval naar de milieustraat. Eind mei wordt er een tuinhuis geplaatst en Joris is al druk bezig met de voorbereidingen in de tuin. Het is meteen achterstallig onderhoud, met als gevolg dus wat ritjes naar de stort.

Bij dat eerste ritje zat ook puin, van die restjes verzameld na wat verbouwingen en aanpassingen in huis. De milieustraat heeft de afgelopen tijd wat veranderingen ondergaan en heeft inmiddels een slagboom en een grote weegschaal. We deden eerst het gratis rondje met ons tuinafval en vervolgens een betaald rondje met het puin. Daarvoor rijd je omhoog, waar je op zoek gaat naar de juiste container. Die containers staan lager, dus het puinafval gooi je een eindje naar beneden.

Ik ontdekte in de container een stapel servies. Dus met het uitruimen van het puin, werd dat mijn mikpunt. En hoe fijn was dat, om met een flinke steen dat servies aan diggelen te gooien. Dat gevoel van borden kapot willen gooien wat de afgelopen weken weleens voorbij kwam, kon ik nu gewoon toelaten. Het voelde haast therapeutisch.

Onze oudste wees me op ragerooms en nu overweeg ik dus serieus om daar een keer naartoe te gaan. Hoe heerlijk moet het zijn om alles kapot te meppen.

Foto door Peter Dyllong

Lees ook eens

  • De 6 van juni

    De laatste tijd zit ik weer in mijn Hipstamatic-fase. Ik ga me er dus ook maar bij neerleggen dat, door mijn verschillende fasen, mijn blog ook nogal eens kan veranderen. Een mooie strakke look met een vaste lijn zal het wel nooit worden. En eigenlijk is dat ook prima. Ik kan streng zijn voor mezelf…

  • Gekeken #1

    ’s Avonds op de bank tv kijken, ik vind het altijd een fijn moment van de dag. Het is ook gewoon even je hoofd leeg maken, even iets anders. Dat lukt soms zo goed, dat ik voor de tv in slaap sukkel. Maar ja, dan zal het toch niet spannend genoeg zijn wat er te…

  • Houdoe pap

    Gisteren was de dag van de uitvaart, het definitieve afscheid van ons pap. Dat klinkt raar, hij is natuurlijk nog steeds in mijn gedachten, zal dat altijd zijn. Maar toch voelt het wel zo. Want dan zijn de voorbereidingen klaar, zijn we de laatste keer bij hem geweest en is de kist gesloten. En als…

  • 14. Boekenuitdaging

    Ieder jaar maak ik goede voornemens, waarvan ik meteen maar beken dat de meeste niet uitkomen. Na een vliegende start zakt die voornemens steeds verder naar de achtergrond, waarna ze aan het einde van het jaar weer tevoorschijn komen en het proces weer van voren af aan begint. Er is een uitzondering, namelijk de Reading…

4 reacties

  1. O ja, dat kan toch eens deugd doen eh! Ik wou ook zo’n rageroom voorstellen, maar las dan dat je oudste je al op dat idee had gebracht. Ik heb het zelf nog nooit gedaan, maar lijkt me wel heel tof.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.