20. Welkom in Ferry Lane

Na de spanning van een thriller vind ik het altijd wel fijn om een lekker luchtig boek te lezen. Een feel good verhaal wat je met een lach op je gezicht leest. Is dat iets wat jij ook fijn vindt, dan is ‘Welkom in Ferry Lane‘, geschreven voor Nicola May, een boek dat je zeker moet lezen. Want dit boek hangt van feel good momenten aan elkaar.

Hieronder eerst even een samenvatting:

Het dorpje Hartmouth in Cornwall is het decor van ‘Welkom in Ferry Lane’ het eerste deel van de Ferry Lane-feelgoodserie van Nicola May, de Britse hitauteur van de Cockleberry Bay-serie. De 33-jarige Kara droomt van een opleiding tot bloemist. Ze kan haar alleenstaande vader echter niet in de steek laten en dus kiest ze voor the next best thing: bloemen verkopen op de markt. Als er meerdere dingen gebeuren die Kara’s leven op z’n kop zetten, ontdekt ze dat je er niet voor anderen kunt zijn als je er niet in de eerste plaats voor jezelf bent.

Zoals je hierboven al kunt lezen, speelt het boek zich af in een dorpje in Cornwall. Na het lezen van de beschrijving wil ik er meteen een keertje naartoe, want het klinkt ontzettend pittoreske. En de bewoners van het dorpje maken het alleen maar leuker en gezelliger.

In dit boek draait verhaal om Kara, een dertiger met een rot-relatie, niet de meest geweldige baan en een zuinig leven. Maar ja, als die ellende allemaal maar door zou gaan, dan zou het geen feel good-boek zijn. Ik zal niet teveel verklappen, er gaat alleen wel een hoop gebeuren. En veel van die gebeurtenissen heb ik met een glimlach gelezen.

Toch moet ik bekennen dat het soms wat te veel feel good is. Dat het allemaal wel iets te mooi uitkomt, te goed loopt, waardoor het soms wat over the top wordt, een beetje overdreven. En dan irriteer ik me soms aan het boek om vervolgens de fijne gebeurtenissen weer met een lach te lezen.

Met een goed gevoel las ik het boek dan ook uit en moest ik het op Goodreads toch 4 sterren geven. Want het leest fijn, het verhaal is leuk en je vrolijkt er zelf ontzettend van op. Maar omdat ik hier ook halve sterren kan geven, worden het er 3,5. Omdat het soms iets te is.

Waardering: 3.5 uit 5.

Lees ook eens

  • De 6 van juli

    Dan is het alweer 1 augustus, de vakantie is weer bijna voorbij. Gisteren deelde ik al mijn Hipstamatic-vakantiefoto’s. En ook met de 6 van juli neem ik je graag mee terug naar onze vakantie. Deze foto’s deelde ik eerder al via Instagram, maar dat account staat op prive. Mocht je me willen volgen daar, dan…

  • De week van 17 oktober

    Maandag Zondagochtend. vertrok Joris voor zijn werk richting Kenia, ik was al vroeg op pad om hem weg te brengen. Vandaag dus de eerste hele dag dat ik ‘alleen’ voor sta. Maar even tussen haakjes, want we zijn met z’n vieren thuis, genoeg hulptroepen. En ons pap is dan natuurlijk nog een externe hulptroep. Dus…

  • De week van 11 september

    Weer een nieuwe week, die heel warm begint. Ik hoop maar dat het niet een voorbode is van hoe ons klimaat gaat worden. Het draagt niet bij aan mijn humeur en productiviteit. Alhoewel er toch genoeg te doen is deze week. Maandag Inmiddels ben ik wel helemaal klaar met het warme weer. Ik slaap slecht…

  • De week van 3 juli

    Maandag Na een nachtje slapen in Roosendaal pak ik de trein naar Goes. Dat is wel fijn, weten dat je op tijd aankomt, niet hoeft te rennen voor een trein. Op de terugweg verloopt het weer net even anders. Ik haal mijn aansluitingen, wat iedere keer weer spannend is, maar helaas valt in Tilburg mijn…

  • De week van 23 januari

    Een rustige week deze week, waar ik zelf ook wel behoefte aan had. Dus fijn dat het dan ook kan. Ondertussen verdwijnt de witte wereld weer langzaam, worden de wegen weer beter begaanbaar. En hoe mooi ik het ook vind, zo’n sneeuwwereld, echt praktisch vind ik het niet. Maandag Na een korte dag werken en…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.