Al vroeg op weg naar de 5 kilometer

Vandaag staat training 13 met Evy op het programma. Eigenlijk training 14, want een keer niet opgeslagen etc. Een dag van tevoren ga ik dan al bedenken wanneer ik die dan zal doen, die training. Ik ga het liefste in de ochtend lopen, maar dan moet ik even wachten op de boodschappen. In de middag zou ook even kunnen en anders na het avondeten, tijdens de voetbaltraining van Mees. Ik kom er niet helemaal uit.

Misschien dat ik daardoor wel zo achterlijk vroeg wakker was vanochtend. Alhoewel, dat was gisteren ook zo. Zodra ik een beetje wakker begint te worden, springt tegelijkertijd mijn hoofd aan. Wat moet ik allemaal doen vandaag. En in mijn hoofd is dat meestal meer, dan het uiteindelijk blijkt te zijn. Ik kan niet meer slapen en besluit op te staan. Want, zo had ik inmiddels bedacht, als ik dan vroeg ga hardlopen, dan heb ik dat al gedaan voor vandaag.

Dus trok ik mijn hardloop-outfit aan en begon ik om half 7 met training 13. Dan kom ik weer tot de ontdekking dat ik dat echt het fijnste vind, vroeg op de ochtend gaan lopen. Nuchter lopen, zoals Evy het noemt. Het lijkt dan gemakkelijker te gaan, dan wanneer ik in de middag ga lopen. Ik krijg het ritme beter te pakken, heb mijn ademhaling beter onder controle. Het loopt gewoon lekker*.

Het voelde wel wat raar om thuis te komen. Je bent klaar wakker, al helemaal actief. Terwijl de rest in huis net wakker is of zelfs nog ligt te slapen. Maar het is een mooi begin van de dag. En hopelijk houdt dat actieve gevoel nog even aan, kan ik in huis ook nog even aan de slag.

* Dat is dit nog ooit zou zeggen, dat het lekker is om hard te lopen.

Lees ook eens

  • Tranen om een mondkapje

    Zoals je misschien al wel weet werk ik als medewerker Welzijn in de ouderenzorg. Een plek waar we volop te maken kregen met corona, waar een hoop maatregelen uit voort vloeiden, die zorgden voor een aangepast werksituatie. En die veranderde dan ook nog wel eens, want er kwam steeds meer bij. En dat heb ik…

  • 24. Flessenpost

    Op de één of andere manier ben ik terecht gekomen bij de feel good-boeken. Zo las ik laatst ‘Welkom in Ferry Lane‘, wat zeker zorgt voor dat feel good gevoel. En dat is ook zo bij Flessenpost, geschreven door Chantal Claasen. Onder de foto kun je een korte samenvatting lezen, of eigenlijk meer een korte…

  • 11. Otis

    Laat je mij een foto zien van een schattige kitten, dan ben ik verkocht. Tel daar een paar pubers bij die het toch wel heel leuk vinden om weer een kitten in huis te hebben en ik ben om. De enige die vervolgens nog wat overtuiging nodig had, wat Joris. Terwijl hij juist degene was…

  • Een nieuw begin

    Soms heb je even wat tijd en ruimte nodig. Om van een afstandje te bekijken wat je nodig hebt, of juist niet nodig hebt. Zo nam ik afstand van mijn blog, gooide ik het helemaal aan de kant. En dat voelde goed. Ik voelde een druk weg vallen. Een druk die ik mezelf had opgelegd…

2 reacties

  1. Hardlopen doe ik niet, maar sporten doe ik zo vroeg mogelijk op de dag.
    Heerlijk hè, de energie die je dan (meestal) op doet.

  2. haha wat je schrijft is zo herkenbaar. Een tijdje liep ik ook in de ochtend en het fijne gevoel om op iedereen een voorsprong te hebben dat hield ik dan heel de dag. Ook is het heerlijk om bijna alleen op straat te zijn. De dag die nog moet starten. “Alle mogelijkheden liggen nog open”. Vaak ging de wekker dan wel erg vroeg maar het was heerlijk!!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.