Al vroeg op weg naar de 5 kilometer

Vandaag staat training 13 met Evy op het programma. Eigenlijk training 14, want een keer niet opgeslagen etc. Een dag van tevoren ga ik dan al bedenken wanneer ik die dan zal doen, die training. Ik ga het liefste in de ochtend lopen, maar dan moet ik even wachten op de boodschappen. In de middag zou ook even kunnen en anders na het avondeten, tijdens de voetbaltraining van Mees. Ik kom er niet helemaal uit.

Misschien dat ik daardoor wel zo achterlijk vroeg wakker was vanochtend. Alhoewel, dat was gisteren ook zo. Zodra ik een beetje wakker begint te worden, springt tegelijkertijd mijn hoofd aan. Wat moet ik allemaal doen vandaag. En in mijn hoofd is dat meestal meer, dan het uiteindelijk blijkt te zijn. Ik kan niet meer slapen en besluit op te staan. Want, zo had ik inmiddels bedacht, als ik dan vroeg ga hardlopen, dan heb ik dat al gedaan voor vandaag.

Dus trok ik mijn hardloop-outfit aan en begon ik om half 7 met training 13. Dan kom ik weer tot de ontdekking dat ik dat echt het fijnste vind, vroeg op de ochtend gaan lopen. Nuchter lopen, zoals Evy het noemt. Het lijkt dan gemakkelijker te gaan, dan wanneer ik in de middag ga lopen. Ik krijg het ritme beter te pakken, heb mijn ademhaling beter onder controle. Het loopt gewoon lekker*.

Het voelde wel wat raar om thuis te komen. Je bent klaar wakker, al helemaal actief. Terwijl de rest in huis net wakker is of zelfs nog ligt te slapen. Maar het is een mooi begin van de dag. En hopelijk houdt dat actieve gevoel nog even aan, kan ik in huis ook nog even aan de slag.

* Dat is dit nog ooit zou zeggen, dat het lekker is om hard te lopen.

Lees ook eens

  • 24. Flessenpost

    Op de één of andere manier ben ik terecht gekomen bij de feel good-boeken. Zo las ik laatst ‘Welkom in Ferry Lane‘, wat zeker zorgt voor dat feel good gevoel. En dat is ook zo bij Flessenpost, geschreven door Chantal Claasen. Onder de foto kun je een korte samenvatting lezen, of eigenlijk meer een korte…

  • 18. Het Sanatorium

    Daar is ie dan, het eerste boek dat ik heb gelezen in 2022, Het Sanatorium door Sarah Pearse. Daarbij moet ik wel bekennen dat ik hier in 2021 al mee gestart ben. Zo werd het jaar spannend afgesloten en kon het ook spannend beginnen. Want de spanning zat er goed in bij dit boek. Hieronder…

  • Hardloopdip

    Sinds ik de Ten Miles heb gelopen ben ik in een hardloopdip geraakt. Die ruim 16 kilometer heb ik afgevinkt en daarna de conclusie getrokken dat ik die afstand niet meer ga lopen. Ik vind het echt een te lange afstand. Maar ook heb besloten om niet meer aan die massale hardloopevenementen mee te doen….

  • 37. Confettiregen

    Eindelijk neem ik de tijd voor de boeken die nog in de boekenkast staan te wachten. Door het gemak van de ereader komen ze soms op een tweede plaats. Wat ze totaal niet verdienen, want Confettiregen is een boek dat het meer dan verdiend om gelezen te worden. Maar eerst hieronder een korte samenvatting: Confettiregen…

2 reacties

  1. Hardlopen doe ik niet, maar sporten doe ik zo vroeg mogelijk op de dag.
    Heerlijk hè, de energie die je dan (meestal) op doet.

  2. haha wat je schrijft is zo herkenbaar. Een tijdje liep ik ook in de ochtend en het fijne gevoel om op iedereen een voorsprong te hebben dat hield ik dan heel de dag. Ook is het heerlijk om bijna alleen op straat te zijn. De dag die nog moet starten. “Alle mogelijkheden liggen nog open”. Vaak ging de wekker dan wel erg vroeg maar het was heerlijk!!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.