De straat op
Afgelopen zaterdag liep ik mee in een demonstratie in Amsterdam. Een demonstratie tegen het huidige kabinet, tegen het asielbeleid, tegen de gebrekkige klimaatplannen, tegen het haat zaaien en alles wat er speelt op dit moment, waar ik het absoluut niet mee eens ben. En waar ik thuis altijd veel over loop te mopperen en me echt boos over kan maken. Waarvan werd gezegd, je kunt je wel overal boos over maken, maar doe er dan iets mee.
Dat was dan ook wat er door mijn hoofd ging toen de aankondiging van deze demonstratie ‘De straat op’ voorbij kwam. Een demonstratie, waarmee veel onderwerpen worden geraakt, tegen het huidige kabinet. Ik voelde me aangesproken en besloot om die in mijn agenda te zetten. De knoop hakte ik niet meteen door, eerst nog wat twijfel, maar afgelopen week besloot ik om echt te gaan.
En het voelde goed om daar te zijn, om toch iets te doen met mijn boosheid. Natgeregend en verkleumd ging ik weer naar huis. De opkomst was misschien niet wat de organisatie had gehoopt, maar de mensen die er waren, kwamen wel met een duidelijke boodschap. Veel duidelijke boodschappen, want op veel onderwerpen gaat het niet goed met dit kabinet.
Terwijl ik dit schrijf, heb ik meteen al twijfels om dit op mijn blog te zetten. Ik ben ook al een keer opnieuw begonnen met schrijven, heb het nog even een dag laten liggen. Want hoort politiek wel thuis bij mijn blog? Maar het is wel de plek waar ik de dingen van mij af wil schrijven, mijn verhaal kwijt kan. En daar hoort dit ook bij. Want dit is ook wie ik ben. Dus ik plaats het gewoon. En onder deze tekst zet ik ook nog even 2 linkjes naar petitie om te tekenen.
Eén van Artsen zonder Grenzen:
https://steun.artsenzondergrenzen.nl/petitie
En één via De Goede Zaak:
