Door de week heen – week 46
Die eerste lampjes lieten toch nog even op zich wachten, maar vandaag heb ik het eerste snoer aangesloten. Het past bij het donkere weer van de afgelopen dagen. Het was een wat rare week, vooral door een pittige therapie-sessie een aantal dagen geleden. Als ik zo mijn dagboeknotities lees van de afgelopen week, en ook al doarvoor, ben ik vooral op zoek naar rust.
Gelezen
Die rust vind ik als ik aan het lezen ben. Ook al is het boek wat ik nu lees, behoorlijk heftig, het is tegelijkertijd ook een heel mooi boek. Ik ga inmiddels richting het einde van ‘Het huis van de vier winden’. Als het zo doorgaat wordt het een boek met 5 sterren. Ik vind het nu al een indrukwekkend verhaal.
Inmiddels heb ik het boek uitgelezen en ja, het werden 5 sterren.
Gezien
Hier moet ik zo over nadenken, dat ik waarschijnlijk niets heb gezien wat indruk op me maakte de afgelopen week. Het was in ieders geval niet de wedstrijd van Willem II, alhoewel die bij vlagen wel spannend was en spectaculair begon met een hoop fakkels.
Maar wacht, ik zag gisteren de laatste aflevering van het tweede seizoen van Bodem. Mooie laatste aflevering van een mooie serie. De grote vraag, komt er een seizoen 3?
Geluisterd
Het was weer veel Fip deze week, muziek die fijn aanvoelt bij het donkere weer. Het donkere knusse herfstweer. Ik steek wat vaker een kaarsje aan en luister dus naar Fip en alles wat daar voorbij komt. Soms bewaar ik een liedje, het spreekt me aan, het raakt me of vind ik het gewoon een mooi nummer..
Geschreven / gemaakt
Mijn blog wat loslaten levert me twee berichten op. Ik snap soms echt niet hoe mijn hoofd werkt. Ik werp voor mezelf wat blokkades op en als het lukt om die los te laten, gaat het schrijven ineens een stuk gemakkelijk. Dat zou ook wat minder omslachtig mogen.
Ik schreef over de boeken die ik de afgelopen tijd heb gelezen, dat waren er wel een aantal. En over de al eerder genoemde therapie-sessie en het traumamodel van Franz Ruppert.
Momenten
Ik merk dat ik de laatste dagen weer wat meer notities maak in mijn digitale dagboek. De dagen kunnen soms ook zo in een waas voorbij gaan, dan weet ik niet meer wat ik een paar dagen geleden heb gedaan. Dus die notities helpen hopelijk om alles wat beter te onthouden. Om dat hoofd wat meer te ontwarren.
Komende week zit Joris een week in Uganda, om te fietsen. Het wordt voor mij een loslaat-experiment, niet te moeilijk doen deze week. Sowieso is dat, ook als hij er wel is, een goed uitgangspunt. Niet te moeilijk doen, alles wat meer loslaten. Wat principes aan de kant zetten, net als dat perfectionisme. Oh, wat zou dat heerlijk zijn!
Hopelijk lukt het wat om rust te nemen en los te laten. Ik zou extra veel lezen en comfortfood in huis halen 🙂