Een eerste gesprek, een tweede gesprek en dan…

Een maand geleden schreef ik over mijn zoektocht naar een baan. Een zoektocht die net van start was gegaan met een, naar mijn idee, goedgelukte brief. Maar helaas, op die brief kwam uiteindelijk toch een afwijzing. Ik zocht verder en kwam een erg leuke vacature tegen. Een leuke uitdagende functie op een mooie afstand. Ik solliciteerde en werd al snel uitgenodigd voor een eerste gesprek. Een leuk gesprek met een verrassende wending. Want mijn brief werd erg gewaardeerd, als ook mijn HBO-achtergrond. Of ik niet wilde doorgroeien naar een andere functie. Na het weekend gaf ik aan dat ik dat wel wilde en na een spannende week kreeg ik een uitnodiging voor een tweede gesprek. Een week later was het zover en was ik behoorlijk gespannen. Weer was het een leuk gesprek, maar was het ook goed genoeg?

Gisteren kwam dan het verlossende telefoontje. Helaas, niet aangenomen. Dat is even een teleurstelling, alhoewel ik de afwijzing wel begrijp. Ik heb totaal geen ervaring in de sector van de vacature, maar ik was erg bereid om daar helemaal voor te gaan. Om die ervaring op te bouwen, om bij te scholen, om die uitdaging aan te gaan. Maar helaas, de keuze is gevallen op iemand met ervaring.

Even balen, even slikken en weer doorgaan. Op naar de volgende leuke uitdagende vacature. Heb je tips? Ze zijn welkom! Of ben je op zoek naar iemand die graag weer aan het werk wil, openstaat voor een uitdaging en zich graag wil ontwikkelen? Stuur me een mail!