Gekeken #2

Vorige maand las je deel 1 van deze serie berichten. Inmiddels weten we wie de mol is. Tenminste, de Nederlandse mol. De afgelopen kwam er weer genoeg voorbij op tv en bij de streamingsdiensten. Nu klinkt het of we van die laatste er heel veel hebben, maar dat valt wel mee. Ik heb alleen HBO Max weer opnieuw ontdekt.

Years and Years

Daar zag ik namelijk de serie Years and Years. Een serie die start in 2019, maar al snel sprongen maakt naar de toekomst. Wat staat ons allemaal te verwachten, wat gaat er allemaal gebeuren. Hoe staat het er in de politiek voor en welke nieuwe technologieën komen er voorbij? Het is natuurlijk allemaal fictie en goed bedacht door de makers. Maar soms komt het misschien toch wel erg dicht bij de waarheid. Ik vond het in ieders geval een spannende en pakkende serie. En jammer dat het maar bij 1 seizoen is gebleven.

De Mol

Zoals ik al schreef is de Nederlandse Mol inmiddels bekend, maar er is weer een nieuwe zoektocht gestart. We zijn namelijk al weer helemaal in de ban van de Belgische Mol. En ik weet niet hoe ze het doen, maar deze vind ik altijd veel spannender dan de Nederlandse Mol. Misschien komt het doordat er geen bekende Vlamingen in mee doen (nou ja, dat klopt dit seizoen niet helemaal). De spellen lijken ook uitdagender, spelen een grotere rol in de aflevering en worden duidelijk uitgelegd.

Ik kwam trouwens afgelopen week ook dit hilarische filmpje tegen over de eerste aflevering van De Mol. ik hoop dat er nog meer gaan volgen.

Down the Road

Ik blijf nog even bij de Vlaamse series, want sinds een aantal weken is Down the Road ook weer te zien op de Nederlandse tv. En dan bedoel ik niet die versie met Gordon. Nee, die haalt het bij lange na niet bij Dieter Coppens, die dit seizoen 6 jongeren meeneemt naar Thailand. Het levert weer veel mooie beelden op. Van Thailand, maar ook van de jongeren die deze bijzondere reis beleven.
Gisteren was er een erg mooi moment waarbij Ruben vertelde over zijn overleden mama. Dieter was hierdoor geraakt en bij mij liepen de tranen ook over mijn wangen. Mooi en oprecht, dat vind ik wel passende woorden voor deze serie.

House of Hammer

En dan nog even terug naar HBO Max, want daar kwam ik ook nog een bijzondere documentaire tegen. Een documentaire over Armie Hammer, een acteur waarvan ik me zo niet herinner dat ik ooit een film van heb gezien, maar die ik wel kan van gezicht. Want het is best een knappe en sympathieke man om te zien.
Maar achter dat sympathieke gezicht gaat een hele hoop duisternis schuil, dat wordt wel duidelijk in de documentaire. Een bizar verhaal, wat eigenlijk zelf wel een film lijkt.

In de documentaire wordt er verwezen naar een serie met net zulke bizarre verhalen en familieverbanden, namelijk Succession. Daar ben ik nu dus maar aan begonnen. 🙂

Heb je nog kijktips? Laat het me weten via een reactie.