Vakantieboeken, wat minder dan verwacht
Tijdens onze zomervakantie lukt het me altijd om aardig wat boeken weg te lezen. Ik zorg er dus wel voor dat ik een flinke voorraad op mijn ereader heb staan. Maar deze vakantie was behoorlijk volgepland, dus kwam ik wat minder aan lezen toe. Dat is niet zo erg, we hebben veel gezien en gedaan. De vier boeken die ik wel heb gelezen, zal ik hier met je delen.
Leed en lief, door Meg Mason
Van dit boek heb ik nog stukjes in de auto gelezen, omdat ik er al in was begonnen. Niet veel, want ik merk dat lezen in de auto steeds minder goed lukt. Het boek gaat over Martha en haar levensverhaal. Het start op het moment dat haar man weg is gegaan. Ze neemt je mee terug in de tijd en vertelt haar verhaal. Want er is iets met Martha aan de hand. Voor haar is dat onduidelijk, maar ook voor de lezer blijft het een vraag. Waardoor maakt Martha bepaalde keuzes of gedraagt ze zich zo? Soms voel je haar frustratie.
Het boek raakte me, er vloeiden zelfs wat tranen. Het is goed geschreven, op een persoonlijke manier. Een indrukwekkende roman.
Ik heb een naam, door Chanel Miller
Op Goodreads heeft het boek een hele hoge rating, namelijk 4,72 sterren. En hoewel ik het een goed boek vind, met een verhaal dat zeker verteld moet worden, vind ik het soms nogal langdradig.
Het is natuurlijk een persoonlijk verhaal, daar wil je alles in kwijt. Maar het mag van mij net even korter.
Dat persoonlijke verhaal gaat over Chanel, die op een avond op de campus van Stanford wordt aangerand. Gelukkig wordt er ingegrepen door twee jongens, maar de aanranding heeft (natuurlijk) een flinke impact op het leven van Chanel. Het boek laat zien wat voor impact, maar vertelt ook het verhaal van de rechtszaak, een jarenlang proces.
Gewetenloos, door Karin Slaughter
Een fijn boek, een thriller met een spannend verhaal. Blijkbaar is er over de hoofdpersoon al eerder een boek verschenen. Maar gelukkig zorgde dit niet voor missende informatie.
In dit boek gaat Andrea Oliver aan het werk als marshal en wordt aangewezen om een rechter te beschermen. Er blijken allebei linken te zitten aan die taak, zowel naar een persoonlijke zaak en een cold case zaak. Als ik het zo opschrijf, klinkt dat allemaal wel heel toevallig. Maar het wordt goed verteld, dus Karin Slaughter komt wel weg met al die toevalligheden. Kortom, een spannend boek met een goed verhaal.
Gebroken Meisjes, door Simone St. James
Bij dit boek, over een moord van 20 jaar geleden, had ik de verwachting dat het een thriller zou zijn. Al snel bleek er toch een griezelig element in te zitten. Dat was even wennen, maar het bleek al snel een goede toevoeging aan het verhaal te zijn.
Weer een boek over een oude moord, en ook weer gelinkt aan een ander, nog ouder, verhaal. Toch wat minder toevallig, maar als je niet gelooft in spoken, nog ongeloofwaardiger.
Geloof ik in spoken? Ik weet het eigenlijk niet. Alhoewel ik de verhalen over Mary Hand wel erg griezelig vond.
Ook al zijn het niet zoveel boeken, het is toch een mooie aanvulling op mijn gelezen boeken. Een fijne variatie van romans en thrillers. Op dit moment lees ik De moordclub (op donderdag). Ik heb er nog een wat wisselend gevoel, pak het boek ook niet zo snel, dus doe er wat langer over. Toch is het te leuk om het helemaal aan de kant te leggen, dus nog even doorzetten.
