Week 26

Mijn eerste aanzet voor dit bericht maakte ik afgelopen donderdag. De stemming was toen als volgt en de ergste warmte moest nog komen:

Deze week, ik ben er klaar mee. Het was over het algemeen een prima week, maar die constante warmte. Het voelt als een oplopende druk. Iets waar ik in zit en niet uit kan. Kun je claustrofobisch worden van de warmte? Maar goed, hopelijk laten we deze extremen nu even achter ons en kijken we met een comfortabele temperatuur terug op de afgelopen week.

Inmiddels zijn we een weekend verder, hebben we flinke onweersbuien gehad en is het weer wat beter te hebben. Hieronder nog even de rest van de week, het was niet alleen die ellendige warmte, want de week begon heel feestelijk.

Onze jongste wordt 14 jaar, een echte puber, die daarom ook niets wil weten van een feestje. Nou ja, ook wel omdat ze voor een proefwerkweek zitten en zijn vrienden druk aan het leren zijn. Wel gaan we lekker uit eten en sluit ik af met een heerlijk toetje.
Ik heb de Sims weer ontdekt en start het soms voor een half uurtje op. Dat is voldoende. Soms kan ik me er echt in verliezen, maar voor nu is dit prima zo.
Met die warmte ga ik langzaam in pauze-stand, die gebruik ik dan maar om lekker te lezen. Wat ik deze maand heb gelezen, lees je deze week. Deze week las ik wel een 5-sterren boek uit, een heerlijk boek.
Ik ga een ochtend naar kantoor, maar ook daar lijkt de airco het niet helemaal aan te kunnen. Mijn klaagzang over het weer neemt inmiddels toe.
Op donderdag hebben we een bbq van het werk van Joris. Ik zie er zo tegenop, het is zo warm. Maar het gaat goed, het is gezellig. Je gewoon heel rustig houden, dat is de truc.
Vrijdag rijden we naar ons huis in Frankrijk. Deze keer gaan we met z’n allen. De eerste keer dat onze meiden het huis zijn. Spannend. En ook daar is het warm.
We worden verwelkomd door de koeien, zo leuk dat ze er zijn. Ze komen een kijkje nemen bij de omheining van onze tuin.
De warmte in Frankrijk lijkt wat beter te hebben, minder benauwd. Maar ook hier is het gewoon zo weinig mogelijk doen. We genieten van de rust.
Zaterdagochtend rijden we naar Saint-Quentin, een leuke plaats. Daar zullen we vast nog wel eens vaker komen.
Na heel veel bliksem, waarvan het noodweer gelukkig langs ons heen gaat, is het zondagochtend rustig opstarten, opruimen en weer naar huis. Ik wil daar nog wel meer ritme in krijgen. Nu levert het nog een hoop stress op. Maar dat zal met de tijd wel komen.
Thuis gooien we meteen alle ramen en deuren open, de warmte hangt nog in het huis. Even lekker doorluchten.

Komende week kan ik wat bijkomen, weer wat afkoelen. Nog steeds warm, maar niet zo loeiheet. Ik was wel wat teleurgesteld dat de 19 graden, die afgelopen week werd voorspeld voor komende zaterdag, helemaal verdween. Gewoon rustig aan, maar dat was toch al het stramien zonder de warmte.