Week 6: weer aan de slag

Deze week probeer ik het gewone ritme weer wat op te pakken. Dat valt nog niet zo mee. We zitten nog steeds in een verbouwing, gelukkig is het einde in zicht. En het huis van mijn vader moet worden leeggehaald. Gelukkig hebben we daar iemand voor in kunnen schakelen. Dat scheelt alweer wat gedoe en stress.

Maandag

Ik hoef nog niet aan het werk, maar merk dat door de rommel in huis mijn hoofd ook een stuk rommeliger aanvoelt. Alleen kan ik nog niet overal op gaan ruimen, omdat er bijvoorbeeld in de woonkamer nog van alles staat wat daar niet hoort, maar nog even nergens naartoe kan. Dus ga ik aan de slag in de keuken. Het helpt om op te ruimen, het maakt mijn hoofd ook wat leger.

Dinsdag

Weer aan de slag en meteen ook door naar kantoor. De focus is er nog niet helemaal, maar het is ook wel fijn om even met wat anders bezig te zijn. In de middag staat er nog een activiteit gepland, de reden waarom ik naar kantoor ben gegaan. En dat is een leuke afleiding. Ik merk wel dat ik erg moe ben, dat het werken ook extra energie kost. Hopelijk wordt dat snel beter.

Woensdag

Vanuit thuiswerken is toch ook wel weer fijn. Maar mijn werkdag wordt onderbroken door een afspraak met de woningbouwvereniging bij het huis van mijn vader. We gaan door het huis om te kijken wat er nog moet gebeuren, voordat het kan worden overgedragen aan de woningbouw. Mijn vader heeft er 47 jaar gewoond, ik verwacht een volledige renovatie. Maar nee hoor, dat gaan ze niet doen. Dus voer ik gesprekken over dingen in huis die al vele jaren zo zijn, ooit door de woningbouw zo zijn gedaan of waarvan ik gewoon niet weet waarom dat zo is. Ik zal soms ook echt kortaf hebben gereageerd, maar echt, waarom is een langer aanrecht dan standaard zo’n onderwerp? De keuken, die is geplaatst door de woningbouw en er nu ook uitgaat om vervangen te worden?

Als ik weer naar huis fiets moet ik moeite doen om mijn tranen tegen te houden en thuis barst ik in huilen uit. Wat een gezeik toch allemaal. Ik ga ook niet meer aan het werk, ben er echt even helemaal klaar mee.

Donderdag

In de ochtend duik ik een nieuwe werktaak, die behoorlijk pittig is en ik rode wangen van de spanning van krijg. Soms wat frustrerend, maar de tijd vliegt voorbij. ’s Middags maak ik een pan tomatensoep, die weer goed lukt. Tenminste, ik vind het een lekker soepje. Het is even snel eten en dan weer naar het huis van mijn vader, want de kachel wordt opgehaald. Iedere keer weer is het confronterend om het huis zo leeg te zien.

Vrijdag

Het voelt als een normale werkdag. En het gaat ook redelijk goed. Al beter dan eerder deze week. Ik zit er wat lekkerder in. Wel ben ik nog moe, ik slaap nog niet optimaal en alles vraagt nog steeds extra energie. Vandaag ook de laatste kleine werkzaamheden in huis. Wat plinten zetten en dan is het klaar. Dan hebben we ons huis weer terug. Joris zet ‘s avonds de wasmachinekast in elkaar. Het gaat er allemaal steeds beter uit zien!

Zaterdag

We hebben een jarige vandaag, de middelste wordt 17! We vieren het bescheiden, maar natuurlijk wel met een ontbijt op bed. Al vroeg, want ze moet alweer op tijd weg. Als iedereen vertrokken is, ga ik aan de slag in de huiskamer. Want nu kan alles wat er niet thuis hoort weer naar de juiste plek. Zo fijn als alles weer meer op z’n plek staat. Dat voelt echt zoveel beter.

In de middag komen mijn schoonouders langs voor de jarige. Daarna halen we pizza bij de Italiaan in straat. De jarige gaat in de avond met vriendinnen uit en wij kijken Wie is de Mol. Het seizoen pakt me niet zo. Vorige week vond ik het echt een saaie aflevering en nu was het iets beter. Maar enthousiast ben ik niet.

Zondag

Volgens mijn horloge moest ik zeker 9 uur slapen, na de korte nacht van een dag ervoor. En dat is gelukt! Soms vind ik het echt zonde als ik laat op ben. Maar vandaag hoef ik helemaal niets, dus dan is het wat minder erg. De gedachte om te gaan hardlopen speelt op, ik twijfel nog of ik dat zal gaan doen of dat ik dat nog even vooruitschuif naar woensdag. Ik heb even helemaal nergens zin in. Dus ik zie het wel, hoe deze dag verder verloopt…

Lees ook eens

  • De week van 23 oktober

    We zijn weer compleet en het gewone leven na de vakantie kan weer van start. Nou ja, dat compleet zijn duurt niet zo heel lang. Daarover verderop in de week meer. Maandag Omdat ik deze week op woensdagmiddag werk, ben ik een dagje vrij. En dat voelt wel erg fijn. Ik heb sowieso maar een…

  • Dagje Roosendaal

    Op zondagmiddag kom ik met de trein aan in Roosendaal. Zoals bij meer steden is het gebied rondom het station niet het mooiste om bezoekers te verwelkomen. Het is in Roosendaal niet anders. Sowieso ben ik hier nog nooit geweest, geen idee wat me staat te wachten. Als ik verder de stad in loop vind…

  • Week #44: boem!

    Een week die verdrietig begint en richting het eind wordt opgeschrikt door een flinke boem, die het nieuws haalt. Dat was ook meteen het meest spannende van de hele week. 😀 Maandag De week begint met de uitvaart van mijn oom. We zijn gisteravond thuis gekomen uit Frankfurt, het is even snel schakelen. Het is…

  • Een nieuw begin

    Soms heb je even wat tijd en ruimte nodig. Om van een afstandje te bekijken wat je nodig hebt, of juist niet nodig hebt. Zo nam ik afstand van mijn blog, gooide ik het helemaal aan de kant. En dat voelde goed. Ik voelde een druk weg vallen. Een druk die ik mezelf had opgelegd…

  • 21. Duurzaamheidsvallei

    Onze jongste voetbalde vanochtend tegen een ander team van de voetbalclub. En omdat we nog steeds niet mogen kijken langs de lijn, gingen we maar aan de wandel. De voetbalclub ligt naast de Duurzaamheidsvallei, dus dat was een logische bestemming. Wel een mistige bestemming, maar ja, dat was overal wel het geval. Voor de vorm…

  • De week van 3 oktober

    Terwijl ik de titel van dit bericht typ, vraag ik me meteen af of het wel zin heeft deze week, een weekoverzicht. Het was best een drukke en volle week, maar voornamelijk met de gewone dagelijkse dingen. Wel met een gezinslid minder in huis, want de oudste is met school een midweek naar Barcelona. De…

2 reacties

  1. Ik versta dat heel goed dat alles moeizaam verloopt.
    En dat je het dan wat moeilijk is voor het huis van je vader.

  2. Wat een moeilijke periode moet je nu door hé? Wel fijn voor je dat de werken in huis klaar zijn en je toch weer wat meer op je gemak zit en alles weer op zijn plek terechtkomt.

Laat een antwoord achter aan Irene Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.