Moorden in september
Misschien volgend jaar toch wat hoger inzetten bij mijn Reading Challenge van Goodreads. Mijn doel van 35 boeken lezen in 2022 heb ik inmiddels gehaald. Ik heb dus al aardig wat weggelezen dit jaar en het ene boek is dan natuurlijk net wat leuker/beter dan het andere.
De moordclub (op donderdag) #1 – Richard Osman
Zo had ik behoorlijk hoge verwachtingen van De moordclub (op donderdag), een boek dat waarschijnlijk ook valt onder het genre ‘cozy mysterie‘. Een genre waarvan ik nog niet helemaal weet of het wel het mijne is. Zo vond ik het eerste deel van Tante Poldi erg leuk, het tweede deel vond ik niet om door te komen en legde ik al snel aan de kant.
In een prettig en rustig bejaardenhuis vormen vier bewoners een onwaarschijnlijk clubje. Een keer per week, op de donderdag, ontmoeten ze elkaar om onopgeloste moorden te onderzoeken. Als een vastgoedontwikkelaar uit het nabijgelegen stadje wordt vermoord komt ‘de moordclub’ in actie; het is hun eerste grote zaak. Tot hun verbazing lijkt de moord alles te maken te hebben met hun eigen verzorgingshuis. De vier vrienden mogen dan wel behoorlijk op leeftijd zijn, ze hebben allemaal meer dan genoeg levenservaring. Maar zijn ze nog in staat om een moordenaar te vinden voor hij weer toeslaat?
De moordclub bevestigt voor mij dat het dus niet helemaal mijn genre is. Vond ik het boek wel vermakelijk, ik vond het ook wel wat lang duren allemaal. Alles paste ook net te mooi in elkaar, wat dus een niet al te verrassend verhaal oplevert. Het idee van de moordclub vind ik leuk bedacht, het doet me wel een beetje denken aan Hendrik Groen. Maar de uitwerking is het nog niet helemaal, ik ben nog geen fan.
Kom eens gauw (Helen Grace #11) – M.J. Arlidge
Als je snel uit de sfeer van de cozy mysteries wil komen, dan is ‘Kom eens gauw’ daar een uitstekende manier voor. De boeken over Helen Grace lees ik erg graag, ook al spelen er regelmatig gruwelijke zaken. Zo ook in dit deel, deel 11 alweer. En er is geen ontkomen aan, want zodra je begint te lezen, zit je er midden in.
Laat op de avond komt een jonge vader thuis. Zijn dochtertje ligt rustig in haar bedje te slapen en die aanblik is een schrijnend contrast met de ravage die hij aantreft in zijn echtelijke slaapkamer, waar zijn vrouw levenloos in bed ligt. Op brute wijze is ze om het leven gebracht. Een paar dagen later komt een moeder thuis van een late dienst en treft haar tienerzoon aan in de woonkamer. Vermoord. Beide moorden lijken met hetzelfde wapen te zijn gepleegd, maar wat is het verband?
En als je er midden in zit, is het soms lastig om het boek weg te leggen. Een echt spannende thriller dus, In tegenstelling tot De moordclub zit er in dit boek meer vaart, wisselen gebeurtenissen zich snel af. Er gebeurt veel, Daar komt nog bij dat Helen Grace, de hoofdpersoon, een eigen verhaallijn heeft. Maar ook andere personen, die een vaste rol hebben in de boeken, maken allerlei ontwikkelingen door. Dat klinkt wat veel, maar past prima in het verhaal, waardoor het goed te volgen is. Ik vond het een heerlijk boek uit deze spannende serie.
En zo komt de teller dus alweer op 36 gelezen boeken in 2022 en ben ik inmiddels in boek 37 begonnen. Deze keer geen thriller. Maar daar lees je binnenkort meer over.
Ik vond de Moordclub een heerlijk boek. Juist door dat kneuterige. En ja, ik legde ook de link met Hendrik Groen. Fijn dat er mensen op die manier oud worden 😉
Met de serie van Arlidge ben ik bij deel 2 gestopt. Ja, ze zijn heel spannend, maar ik vind het personage Helen Grace wat overtrokken. En dat ging mij irriteren.
Gelukkig vinden we allemaal wat anders leuk! Lekker dat lezen zo goed gaat!