6. Kampina

Het is genieten van het fijne nazomerweer, dus een mooi moment om even een stukje te wandelen op de Kampina. Wat is het toch heerlijk dat we daar zo dichtbij wonen. Een stukje fietsen en we zitten al midden tussen de nog net bloeiende hei. En zoals iedere keer tijdens het wandelen vraag ik me af waarom ik dit eigenlijk niet vaker doe. Want het werkt zo ontspannend…

5. Chansons

Gisteravond keek ik naar het programma Chansons! met Matthijs van Nieuwkerk en Rob Kemps. En om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik vond het een heerlijk programma. De heren wandelden door een sfeervol Parijs, bezochten mooie en bijzondere plekken en spraken vol enthousiasme over veel mooie Franse chansons. In deze aflevering met extra aandacht voor Edith Piaf. Het enthousiasme van de mannen is aanstekelijk.…

4. Zomerboek

In de zomer lees ik altijd behoorlijk wat boeken. Dat begint al thuis, met mooi weer in de tuin in een fijne stoel. Even naar een andere wereld, even fijn een boek induiken. Maar het echte lezen lukt meestal het beste als we op vakantie zijn. Als iedereen een beetje z’n ding doet en er meer tijd ontstaat om lekker door te lezen. Dan kan ik echt boeken…

3. Twitter

Zijn Facebook en Instagram de plekken van de gezellige verhalen en mooie plaatjes, dan is Twitter het afvoerputje van een hoop lelijkheid op internet. Voor ongezouten meningen, negatieve berichten en geklaag ben je op Twitter wel op de juiste plek. Toch kijk ik regelmatig door mijn tijdlijn, voel ik ook die frustratie over die langdurige formatie, voel ik de moedeloosheid door Corona en ben ik verbijsterd over hoe…

2. Nagenieten

Voor de kinderen is de laatste week van de zomervakantie van start gegaan. Joris en ik zijn inmiddels al wel weer aan het werk. Ik vind dat wel fijn, als dat zo samenvalt. Je kunt net wat langer blijven liggen en de vaste structuren kunnen nog even wachten. Het is nog even een weekje uitdrijven en ook al een beetje nagenieten. Want al moest ik behoorlijk wennen tijdens…

1. Gewoon van me af typen

Het is al een tijd geleden dat ik een blog typte. Op een ander domein, in een ander tijdperk. Of zoiets.Maar ik mis mijn uitlaatklep, mijn plekje om verhalen en foto’s kwijt te kunnen. Waar ik mijn gedachten kan ordenen, gewoon van me af typen. Ik ben een piekeraar en een doemdenker. Daardoor zit mijn hoofd regelmatig vol met onnodige gedachten en allerlei rampscenario’s. Door regelmatig mijn hoofd…

Het Familiegeheim – Sarah Lark

Het lijkt wel of de populariteit van De Zeven Zussen-serie een nieuw genre boeken heeft aangeboord. Een genre waarin je terug in de tijd gaat om samen met de hoofdpersoon verbanden te vinden tussen de vroegere en de huidige tijd. Zo ook in Het Familiegeheim, geschreven door Sarah Lark, waarin je terug in de tijd gaat van de Maori’s in Nieuw-Zeeland. In eerste instantie riep het bij mij…

Tranen om een mondkapje

Zoals je misschien al wel weet werk ik als medewerker Welzijn in de ouderenzorg. Een plek waar we volop te maken kregen met corona, waar een hoop maatregelen uit voort vloeiden, die zorgden voor een aangepast werksituatie. En die veranderde dan ook nog wel eens, want er kwam steeds meer bij. En dat heb ik allemaal behoorlijk pittig gevonden, merk ik nu. Gisteren hoorde ik de geruchten al…